waarom lijkt het alsof de hele wereld doordraait,
terwijl ik gewoon stil sta?
alsof ik niet meer mee doe ofzo
of niet meer besta.
and sometimes i wish that my own thoughts were the truth.
donderdag 8 juli 2010
zaterdag 3 juli 2010
ik ben er voor je, zei jij.
ik hou van je, en ik laat je niet alleen, wat er ook gebeurd zei jij.
ik kan niet zonder je, antwoordde ik.
dat hoeft ook niet want ik blijf er altijd voor jou antwoordde jij weer.
dit alles bleken slechts loze woorden,
want al maanden ben jij er niet voor mij,
al maanden heb je het te druk met jezelf en de andere mensen om je heen,
om je zorgen te maken om mij,
al maanden is zelfs de vraag '' hoe gaat het met je'' te veel.
en het enige contact dat we soms nog hebben, komt vanuit mij.
maar ik leef nog,
en heb al tijden overleefd
zonder dat jij er voor mij bent.
dus ik ben toch sterker dan ik dacht.
want jij bent niet de enige waarvan ik dacht dat ik niet zonder kon
en waar ik nu niets meer van hoor,
en toch blijk ik sterk genoeg te zijn.
het is me wel duidelijk, dat jij niet zoveel van mij hield als ik van jou.
en toch..
toch mis ik je.
ik hou van je, en ik laat je niet alleen, wat er ook gebeurd zei jij.
ik kan niet zonder je, antwoordde ik.
dat hoeft ook niet want ik blijf er altijd voor jou antwoordde jij weer.
dit alles bleken slechts loze woorden,
want al maanden ben jij er niet voor mij,
al maanden heb je het te druk met jezelf en de andere mensen om je heen,
om je zorgen te maken om mij,
al maanden is zelfs de vraag '' hoe gaat het met je'' te veel.
en het enige contact dat we soms nog hebben, komt vanuit mij.
maar ik leef nog,
en heb al tijden overleefd
zonder dat jij er voor mij bent.
dus ik ben toch sterker dan ik dacht.
want jij bent niet de enige waarvan ik dacht dat ik niet zonder kon
en waar ik nu niets meer van hoor,
en toch blijk ik sterk genoeg te zijn.
het is me wel duidelijk, dat jij niet zoveel van mij hield als ik van jou.
en toch..
toch mis ik je.
Dulce et decorum est
Bent double, like old beggars under sacks,
knock-kneed, coughing like hags, we cursed through sludge,
Till on the haunting flares we turned our backs,
And towards our distant rest began to trudge.
Men marched asleep. Many had lost their boots,
but limped on, blood-shod. All went lame, all blind;
Drunk with fatigue; deaf even to the hoots
Of gass-shells dropping softly behind.
Gas. GAS. Quick, boys.- An ecstasy of fumbling,
Fitting the clumsy helmets just in time,
But someone still was yelling out the stumbling
And floundering like a man in fire or lime. -
Dim through the misty panes and thick green light,
As under a green sea, I saw him drowning.
In all my dreamms before my helpless sight
He plunges at me, guttering, chocking, drowning.
If in some smothering dreams, you too could pace
Behind the wagon that we flung him in,
And watch the white eyes writhing in his face,
His hanging face, like a devil's sick of sin;
If you could hear, at every jolt, the blood
come gargling from the froth-corrupted lungs,
Bitter as the cud
Of vile, incurable sores on innocent tongues,
My friend, you would not tell with such high zest
To children ardent for some desperate glory,
The old lie; Dulce et decorum est
Pro patria mori
knock-kneed, coughing like hags, we cursed through sludge,
Till on the haunting flares we turned our backs,
And towards our distant rest began to trudge.
Men marched asleep. Many had lost their boots,
but limped on, blood-shod. All went lame, all blind;
Drunk with fatigue; deaf even to the hoots
Of gass-shells dropping softly behind.
Gas. GAS. Quick, boys.- An ecstasy of fumbling,
Fitting the clumsy helmets just in time,
But someone still was yelling out the stumbling
And floundering like a man in fire or lime. -
Dim through the misty panes and thick green light,
As under a green sea, I saw him drowning.
In all my dreamms before my helpless sight
He plunges at me, guttering, chocking, drowning.
If in some smothering dreams, you too could pace
Behind the wagon that we flung him in,
And watch the white eyes writhing in his face,
His hanging face, like a devil's sick of sin;
If you could hear, at every jolt, the blood
come gargling from the froth-corrupted lungs,
Bitter as the cud
Of vile, incurable sores on innocent tongues,
My friend, you would not tell with such high zest
To children ardent for some desperate glory,
The old lie; Dulce et decorum est
Pro patria mori
Abonneren op:
Posts (Atom)
