zondag 10 oktober 2010

zoveel mensen zeuren over de daad van antonie kamerling,
dat het egoistisch is om zelfmoord te plegen
en dat ze het zelf nooooit zouden doen
maar alsjeblieft mensen, oordeel niet over een ander
en over de keuzes die iemand maakt.
je weet niet wat voor ellende iemand door maakt
je weet niet hoe het voelt,
je kunt t je misschien wel inbeelden, maar hoe iemand zich echt voelt..
dat weet niemand.
dus oordeel nou niet.

je kunt niet zeggen of je t zelf ooit zal doen of niet. Als je zelf een hele zware depressie door maakt dan weet je wat het is. dat je alleen nog maar aan dood kunt denken. en opgegeven moment zie je alle goede dingen om je heen niet meer. ze zijn er wel, en de buitenwereld ziet dat ook, maar dat zie je zelf neit meer. niks is nog goed, niets bied je plezier, alles is doelloos, en je vind jezelf ontzettend waardeloos. het enige wat je ziet en voelt is duisternis en ellende. ook ben je op zo'n moment dus danig ziek dat je de gevolgen van je daad simpelweg niet KUNT overzien. Dus oordeel niet over zijn daad als je niet weet hoe het is, om zwaar depressief te zijn en niets liever te willen dan doodgaan. en veel depressieve mensen vinden zichzelf niets waard, ze hebben neit door dat er mensen zijn die van ze houden, en de kernovertuiging ''ik ben waardeloos'' is nogal een bekende bij depressieve mensen. En zelfs al ben je zelf wel zwaar depressief geweest, bij iedereen uit een depressie zich op een andere manier, dus misschien heb je zelf je depressie heel anders aangepakt, je weet niet hoe het er in het hoofd van Antonie Kamerling aan toeging, en je weet niet wat voor ellende hij heeft door gemaakt. maar lees maar eens goed wat ik hier boven over zware depressie heb geschreven, en ik hoop dat iedereen dan door heeft dat het niet zomaar een egoistische zwakke daad is geweest. maar dat een depressie en al elemaal een zware depressie een ernstige ziekte is.

dinsdag 5 oktober 2010

[tears+2.jpg]



Help, I have done it all again
I have been here many times before
Hurt myself again today
And, the worst part is there's no-one else to blame


Be my friend
Hold me, wrap me up
Unfold me
I am small
and needy
Warm me up
And breathe me


Ouch I have lost myself again
Lost myself and I am nowhere to be found,
Yeah I think that I might break
Lost myself again and I feel unsafe


Be my friend
Hold me, wrap me up
Unfold me
I am small
and needy
Warm me up
And breathe me

zaterdag 2 oktober 2010

my emotions.. are so confusing.

ik haat je, ga weg, blijf hier, ik hou van je.

donderdag 30 september 2010

Oud verdriet

Ik kom pas als je liggen gaat
je klaar bent voor de nacht
ik kom in beelden, in fragmenten
hard, ineens en onverwacht

ik kom terwijl je uit het raam kijkt
van je favoriet café
ik zal er zijn zodra je even denkt
'ík heb er vrede mee'

als je eens rustig over zee kijkt
en je denkt: ''nu heb ik rust'
heb ik je onverwacht en zachtjes
keihard op je ziel gekust

Je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
maar zo vreselijk oud ben ik nog niet

ik kom het liefste als je luistert
naar een onverwacht mooi lied
ik kom pas kijken, weken, maanden
na het echte groot verdriet

ik schuil in weggestopte foto''s
iets wat jej vindt onder de bank
en echt ik ben niet te verdrinken
ik schuil het makkelijkst in drank

ik kom soms midden in het lachen
dat zo overgaat in huilen
het zijn precies de zelfde tranen
die alleen maar van hun namen ruilen

je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
maar zo vreselijk oud ben ik nog niet

maar het liefste kom ik 's nachts
als je niet slapen kan
juist dan, juist dan

je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
je noemt me oud verdriet
doe wat je wilt
maar zo vreselijk oud ben ik nog niet

donderdag 2 september 2010

As it is in heaven..

vanaf nu is mijn leven van mij
ik heb maar zo'n korte tijd op aarde
en mijn verlangen heeft me hier gebracht
alles wat mij ontbrak
en alles dat ik vergaarde

en toch is het de weg die ik verkoos
mijn vertrouwen was eindeloos
dat mij een klein stukje toonde
van de hemel diei k nooit vond

ik wil voelen dat ik leef
al mijn dagen lang
ik wil leven zoals ik wil
ik wil voelen dat ik leef
wetend dat ik goed genoeg was

ik ben nooit mijzelf verloren
het sliep al die tijd in mij
misschien had ik nooit 'n keuze
behalve dan de wil om te leven

het enige dat ik wil is gelukkig zijn
zijn wie ik ben
sterk zijn en vrij
de dag uit de nacht zien opkomen

ik ben hier
en mijn leven is alleen van mij
en de hemel waar ik van overtuigd was
blijkt ergens daar te zijn

ik wil voelen
dat ik mijn leven..
heb geleefd.

vrijdag 20 augustus 2010

ik heb zoveel dingen om te schrijven.
zoveel dat ik hier zou willen delen
gedichten
songteksten
verhalen
foto's.
maar het lukt me niet
omdat ik geen rust kan vinden
in de gedachtes die ik heb.
en daarom blijven alle mooie dingen
die ik zo graag zou willen delen
vast
muurvast
eigenlijk plaats ik hier bijna nooit meer iets moois..
omdat er geen ruimte voor is in mijn hoofd
maar die komt wel weer
OOIT.

alleen duurt t allemaal gewoon heel erg lang.

hmm toch maar even een songtekstje delen.. want die past hier wel bij
laat me maar, en kom nog even niet naar hier.
en dan kom ik vanzelf weer
en zal ik alle tijd die ik verloren heb weer inhalen
http://www.youtube.com/watch?v=_0xZaSQilD8

alleen is de mist nog niet opgetrokken..
maar dat komt wel
echt.

de mist is opgetrokken
de velden zijn weer schoon
ik weet het,
het heeft lang geduurd..
maar zo ben ik het gewoon

het mist soms op m'n velden
en dan trek ik mij stil terug
tot ik het zelf heb opgelost

maar ik ben er bijna,echt
ik ben er bijna, echt

verlaat me niet
niet nu
maar kom nog even niet naar hier

niet bang zijn voor me meisje,
ik ben niet gek, juist niet
ik wil gewoon de rust terug
die me kennelijk verliet
die me kennelijk wel verliet

ik ben er bijna, echt

verlaat me niet
niet nu
maar kom nog even niet naar hier

en ondertussen in mijn hoofd
ik had je toch een lied beloofd
maar het heeft al meer dan duizend zinnen
en toen ineens kwam daar de brug
en nam ik al mijn woorden terug
omdat ik het nooit zal durven zingen
dus waarom aan zo'n lied beginnen?

kom nog even niet naar hier








en vooral de dik gedrukte delen is toepasselijk.

dinsdag 10 augustus 2010