aanvulling op de eerste stapjes richting vrijheid

zoals jullie zien,
een nieuwe lay-out.
een iets vrolijkere dit keer,
dit ook omdat ik wil laten zien, dat het steeds weer wat beter met me gaat.
ik kan nu terug kijken op hoe diep ik heb gezeten,
en beseffen dat ik op weg ben naar vrijheid.
al leven wij natuurlijk in een vrij land, ik probeer hier mee te zeggen
vrijheid in mijzelf. dat ik kan leven, kan genieten, kan beseffen,
dat ik leef, zonder herbelevingen, nachtmerries, etc etc.
ik ben op weg, ik ben er nog niet,
maar stapje voor stapje ga ik de goede kant op.

ik zal morgen verder schrijven, over deze week etc.
maar nu niet, heb de hele dag gewerkt, en ik wil steeds het wisselgeld terug geven met rechts, terwijl links handiger is, maar dat kan niet, want daar zitten zoveel littekens, en dan gaan mensen zo zitten kijken, dat vind ik vervelend.
volgende week werken we gelukkig weer met lange mouwen..
maargoed, daardoor heb ik nu veel pijn, heel veel pijn in mijn schouder,
omdat elke keer als ik geld terug geef, dan subluxeerd mijn schouder enigsinds. hij gaat iniedergeval even van zn plek af. dus nu veel pijn, veel te veel pijn.
geen pijnstillers voor mij, daar doe ik niet aan.
ik ga nu op bed liggen,
sorry voor dit wazige verhaal.
misschien moet ik dit maar niet posten, naja ik zie wel.
ik ga op bed liggen, en hopen dat ik slaap vannacht.
en Monique, ik heb maandag iets voor je! :)

liefs,

hmm vandaag hoorden we dat we misschien uit t OM moeten..
voor de mensen die hier lezen, en niet weten wat het OM is. dat leg ik nog wel eens uit, daar heb ik nu even geen zin in!
nou, even kort, dankzij het OM( de ont-moeting) ben ik hier nog denk ik.
er zijn daar mensen(waarvan ik weet dat er enkelen hier mee lezen) die mij hebben leren praten, praten over mijn gevoelens, gedachten en emoties.
mensen die mij hebben geleerd om mezelf te zijn, en mezelf ook vooral zo te respecteren.
mensen die mij hebben geleerd om weer te leven. nu wil ik daarmee niet zeggen dat het geweldig gaat nu, maar niet te min, begin ik beetje bij beetje weer de wereld te bekijken. weer te beseffen wat leven ook alweer is.
dankzij het OM heb ik wat kunnen doen voor de school, of naja niet voor de school, maar voor de leerlingen. Ik ging mee met zeilkamp, gaf bijles, deed talenturen en ga zo maar door.
dankzij het OM kon ik het elke keer weer opbrengen om toch nog maar naar school te gaan.
ik kan je met alle eerlijkheid vertellen, als het OM er niet was. zag je mij het laatste half jaar vorrig jaar niet op school. dat staat vast.
maargoed onze school daar kan ik nog veel over kwijt, wel wil ik zeggen dat ik van een deel van de school erg veel houd, maar dat er nu eenmaal een aantal personen zijn die het gewoon flink verpesten, ( Ik denk dat we daar maar 12 antilianen op afmoeten sturen, haha, een deel van de mensen die hier leest weet wat ik bedoel!)
maarja, maandag horen we meer. tot die tijd mogen we t OM niet in, dus zo hebben we ook vandaag wat verdwaast door de school gelopen,, en wat dingen op een rijtje gezet.
ik heb goede hoop, dat wel, dat we het OM mogen houden. als dat niet zo is, nou dan zorgen we daar wel voor!!
bij deze wil ik enkele mensen, die ik in t OM heb leren kennen, heel erg bedanken. Van jullie weet ik zeker dat jullie er voor me zijn,
punt 4 voor jullie, en ik zal jullie dan ook nooit vergeten!

zo dan nu aangekomen naar het andere onderdeel van mijn dag.
ik heb dus mijn rooster gehaald, en mn klas gezien. ik zag er super tegen op, maar uiteindelijk heb ik t overleefd:) gelukkig kende ik wel een aantal mensen in die klas, dus ik zat er niet helemaal eenzaam en vriendloos bij. hoe deze klas is, kan ik nog niet echt zeggen. dat zien we morgen wel, als ik heerlijk t eerste uur begin met natuurkunde.
ben op t moment wel wat mn motivatie kwijt, omdat ik me namelijk geen school meer kan voorstellen zonder OM, en ik me nu al uren zie zitten in de fijnste ruimte van de school het studiehuis. blegh, het klinkt alleen al eng. we zullen zien, de eerste dag is iniedergeval meegevallen.
Ik heb weer een nieuwe vlucht kunnen boeken voor Manchester, dus ik kan er iniedergeval heen! en ik heb ook nog gehoord dat mijn mentor mijn mentor graag wil blijven, dus dat gaat nu heel wat geregel worden met school, maar ik ga mijn best doen!

ik ga nu afsluiten want mijn meds beginnen iets te werken;)
liefs,

Raar he,

dat dromen soms onbewust zoveel kunnen betekenen.
ik had pasgeleden een hele vreemde droom.
ik zat op de fiets, en toen lag er een dode olifant op de weg!
dus toen dacht ik, hmm die moet daar weg, dus weet je wat,
ik doe hem in mijn fietstas! het paste ook nog,
maar toen was wel mijn band lek! en dat vond ik heel vreemd,
haha.

maargoed daar had ik t dus vandaag met mn psych over gehad.
en toen kon ze mij vertellen, dat het vermoedelijk zoiets is van
ik wil graag grote dingen klein maken en wegstoppen,
maar dat lukt dus niet(vandaar die lekke band)

dus tsja, zo'n onnozele droom, die toch veel betekenis heeft!
ik denk eigenlijk dat elke droom veel betekend, want die gedadchten komen toch ergens vandaan. maar nooit beseft dat het zo belangrijk kon zijn!

morgen weer naar school, waar ik erg tegen op zie.
maar dat heeft eigenlijk niet zo'n nut.. we zien morgen wel!

Ik heb het eindelijk voor elkaar..
ik heb een aantal dingen op papier gezet,
en wat dingen van het forum uitgeprint.
aangezien ik daar namelijk nog wel eens schrijf, over wat er gebeurd is.
maar ik het nooit gedurfd heb, om t uit te printen.
want nu staat het er. zwart op wit, beklemmend, beangstigend.
zou het al te graag weer door de papierversnipperaar willen halen.
maar ik hou me in.
zal zo me eerst weer even laten afbeulen bij de fysio. en dan naar mn psych.
zie dr tegen op, ik weet niet waarom. wil niet.
morgen school, daar heb ik al helemaal geen zin in.
al mis ik t OM wel, dus dat ik hun weer kan zien, dat is wel fijn:)
maar ik moet nu stoppen, ik schrijf vanmiddag meer,
want ik heb namelijk nog een heleboel te schrijven!
maar ik moet zo naar fyiso!

liefs,

Het is voorbij, zeggen ze

het is geweest, zeggen ze

zet het van je af, zeggen ze

geweest is geweest, zeggen ze

wees gewoon gelukkig, zeggen ze

maar wat nou als het voor jou niet voorbij is

als het zich op ieder moment, weer aan je opdringt

op momenten dat je denkt dat je gelukkig bent,

ineens weer alles opnieuw gebeurd.

als 's nachts als je slaapt, het opnieuw blijft gebeuren.

en opnieuw, en opnieuw en opnieuw.

wat nou, als je het zo graag van je af wil zetten

en als je dat dan bijna gedaan hetb,

er wel weer iets komt, wat je zo triggert

dat je hersenen konstant het idee hebben dat ze in doodsangst verkeren

dat je lichaam en je hoofd, in vele onschuldige dingen angst ziet

dingen die voor een ander heel gewoon zijn,

je laten reageren alsof het is, zoals het vroeger was.

wat nou als je hoofd een lange periode zo geblokeerd is,

dat het niet meer kan denken,

en dat voor jou de enige uitweg de dood lijkt.

wat nou als je eindelijk weer een beetje opkrabbelt,

maar je een terugslag hebt,

en zoveel weer zo waardeloos voelt.

Dat dan anderen zeggen, doe nou eens normaal!

geweest is geweest.

en jij ook zo graag zo wilt denken,

zo graag gelukkig wilt zijn, en daar zo hard voor vecht,

maar dat het gewoon nog niet lukt.

zo graag zo kon zijn, zoals de rest was.

maar omdat jou brein en jou lichaam dat niet kunnen.

omdat die telkens angstig blijven.

dan..

dan ben je zoals ik.

*het leven van mij.. een PTSSer.. En hoe moeilijk het soms is, het onbegrip van je omgeving. Maar desondanks, Blijf ik vechten, totdat eindelijk alles verwerkt is, en OOK IK gelukkig ben. *

Ik heb nu even niet zoveel te melden.
behalve dat ik vandaag weer heerlijk bij de fysio ben gweest, waar ik geen zin in had, maar wat toch maar moest. en toen kreeg ik het nieuws dat de pijn die ik nu nog heb, dat ie daar niks mee kan, en dat ik daar maar mee moet leren leven. pff leuk! maargoed, ik overleef het wel, het is alleen bij bepaalde bewegingen nog pijnlijk, en het was erger dan nu. maar dat het dus zo blijft en er niet zo veel meer gaat gebeuren, dat vind ik wel minder. maargoed.
mijn nek doet erg veel pijn, vast omdat ik zoveel droom, en dan bij de fysio met zware gewichten in je nek trainen, dat is ook niet zo bevorderlijk!
blegh voel me gewoon, ja ik weet niet. niet zo duidelijk, niet zo veel.
heb voor vanavond even niks in de planning, ga denk ik in een warm bad.
ik voel me soms, danwel vaak, zo onzichtbaar.
het gaat wel beter met me, dan dat het geweest is. dat is zeker waar.
heb minder verlangen naar AM. af en toe wel, soms heel sterk.
maar ik hou me in. kan het nog tegen gaan.
heb zo nu en dan wel weer enge gedachten.
maar ben nog sterk genoeg om het bij gedachten te houden.
en ze nog zeker niet te willen uitvoeren.
naja ik blijf vechten. en ooit kom ik er wel!